روزهای سرد من
حیفم میاد این مطلبو ننویسم.......حیفم میاد چون واسه نوشتنش چن تا دلیل اساسی دارم....
چند وقت پیش تو قسمت وبلاگای ب روز شده یه اسم وبلاگ توجهمو جلب کرد
اسم وبلاگا معمولن خیلی واسم مهمه،،ب عبارتی باید اون اسم منو مجذوب کنه
که بازش کنم....وقتی وب مذکور رو باز کردم با یه دنیا ازغم روبرو شدم..با یه دختر و داستان جنون آور زندگیش....
هرشب با غم وبشو میخوندم وبا غم اون میخوابیدم...هرشب واسش کامنت میذاشتم
که فلانی اگه تهرانی اجازه بده تو رو ب یه مشاور خوب و مجانی معرفی کنم..
و اون هر روزی که ب کامنتای من جواب نمیداد پستاشو شور تر و احساسیتر
مینوشت.....
میخوام اعتراف کنم ک اشتباه فکر میکردم حداقل نود درصد مطمئنم...
چون همینکه بهش گفتم خوب فیلمی هستی ،سریع آدرسشو عوض کرد...
دوست عزیز اگه میای و بصورت خاموش وبلاگ و مخصوصا این پست منو میخونی
بدون ادامه دادن این سبک نوشتن فقط ب بار بیماری تو اضافه میکنه...
نهایتش اینه تا چند وقت چند تاآدم خوشبین مث من بیان و تاسف بخورن
اما فقط چند روزه...
اجازه نده این سبک بیمار گونه در تو رخنه کنه...
من ب نظرم نود درصد مطمئنم...ای کاش تو همون آدم بدبختی باشی ک تو وبلاگت شرح دادی
بنظرم اونجوری باشی خیلی بهتره تا اینکه مریض روحی باشی
امیدوارم ب وبم بیای و دلیل کارتو بگی...
امیدوارم من اشتباه کرده باشم...
برچسب: مخاطب خاص داره,
نویسنده: دانیال جعفری